Artnit

Sreda, 18 Februar 2015 12:22

Rekvijem Istaknut

Ilustracija poeme Rekvijem Ilustracija poeme Rekvijem

Jedno od najznačajnijih dela ruske pesnikinje Ane Ahmatove je poema Rekvijem, koju je pisala od 1935. do 1961. godine. Iako je u velikoj meri napisana pre 1940. godine pesnikinja je smatrala da je isuviše opasno da se objavi u to vreme. Sve do sredine šezdesetih godina prošlog veka postojali su samo pojedinačni stihovi koje je napamet znala pesnikinja i mali broj ljudi u koje je imala najviše poverenja. Poema Rekvijem je na ruskom jeziku objavljena 1963. godine u Minhenu, a u Sovjetskom Savezu tek 1987. godine.

Kompozicija poeme Rekvijem se sastoji od 15 kratkih pesama koje oslikavaju tugu zbog ruskog naroda tokom godina progona i čistki pod vladavinom Josifa Staljina. Ana Ahmatova ponekad piše u prvom licu, a ponekad u trećem licu. Ona postaje glas naroda, jer je učinila univerzalnim svoj lični bol zbog stradanja i ponovnog zatvaranja svog sina, gubitka prijatelja i književnih pristalica i izgnanstva.

Poema Rekvijem počinje opisom bola jedne žene, ali prepoznatljivog svima koji su živeli u tom vremenu. U najvećem delu poeme ova žena koja pati je jedna univerzalna centralna figura. Očima žene koja je stajala ispred zatvora danima, nadajući se da čuje nešto o svojim najmilijima, nadajući se da će isporučiti kapu, par rukavica ili cipela, nadajući se jednom zadnjem pogledu pre neizbežne kazne smrti ili izgnanstva voljenog sina ili muža, iskazano je stradanje ruskog naroda. Sa svakom narednom pesmom žena doživljava novu fazu patnje: nemu tugu, rastuću nevericu, racionalizaciju, ranjivost, čeličnu odlučnost.

Žena u redu pred zatvorom prepoznaje u pesnikinji nekoga ko može opisati zbivanja, ko je samim bićem izaslanik ljudi, njihov glas. Na vrhuncu njene tuge, pojavljuju se tri figure iz hrišćanske religije: Marija Magdalena, Marija, majka Isusa Hrista i Sveti Jovan. U okviru poeme u celini, međutim, ove verske figure su postavljene izvan konteksta njihovih Novozavetnih uloga i pojačavaju razmišljanje pesnikinje o neminovnosti patnje. Pesnikinja slika ženu koja prevazilazi svoje lične okolnosti na gotovo mističan način, ne samo da bi ublažila svoj bol ili omogućila sebi mir, već da bi prikazala ne samo sposobnost ove žene, već i svih žena.

Ana Ahmatova se u poemi Rekvijem više puta osvrće na ceo svoj život pod unakrsnim svetlima "nepokorene savesti", razmatra i vrednuje sve proživele godine. Ova poema označava zahtev za pamćenjem, borbu protiv zaborava.

Pročitano 7240 puta Poslednji put izmenjeno Sreda, 27 Februar 2019 11:48

Ostavi komentar

Vi ste ovde: Home Pero Rekvijem