Artnit

Isto onako malo kao i struktura celog filma, drže se pojedinačne epizode zakona uobičajene filmske dramaturgije. Ne pričaju se priče, već se prenose sećanja. Pri tome se prožimaju anegdota i komentar. Slika sećanja je tendenciozno obojena. Vels rukuje sredstvima filmske retorike majstorstvom koje nikada ranije ni kasnije nije dostignuto: dugi vremenski odseci se eliptički opisuju, slika ironično kontrastira tekstu ili jedan kadar sledećem, komplikovani događaji se obuhvataju metaforama.

Objavljeno u Društvo

Scenarije za filmove drugog velikog neorealističkog reditelja, popularnog Vitorija de Sike (Vittorio De Sica, 1901-1974), pisao je sam Cavatini, mada se ni ovi filmovi nisu strogo pridržavali njegovih osnovnih načela, što bi se moglo reći i za većinu neoralističkih filmova. Najbliži njihovom ispunjenju bio je film Čistači cipela (Sciuscià /Ragazzi/, 1946), spontana pesimistična priča o iskvarenoj nevinosti u Rimu pod nacističkom okupacijom.

Objavljeno u Društvo

Često je isticano da ono što karakteriše film, za razliku od ostalih načina predstavljanja, jeste utisak stvarnosti pri gledanju filmova. Taj utisak stvarnosti, čiji je mitski primer užas kojim su bili obuzeti prvi gledaoci Limijerevog filma Ulazak voza u stanicu (1895), bio je središnja tačka razmišljanja i rasprava o filmu, koja su nastojala da definišu njegovu specifičnost (u odnosu na slikarstvo i fotografiju...), kao i tehničke i psihološke temelje tog utiska stvarnosti i analiziraju posledice do kojih on dovodi u ponašanju gledalaca tokom gledanja filma.

Objavljeno u Društvo

U čemu je razlika između filmova snimljenih za televiziju i onih bioskopskih? Prvo, ne smatram da je televizijski gledalac manje inteligentan od bioskopskog. Razlog zbog kojeg je nešto snimljeno drugačije za televiziju nije u tome što su gledaoci gluplji, već u tome što urednici misle da je tako bolje. Mislim da je to problem sa televizijom. To ne važi u tolikoj meri za britansku televiziju jer ona nije toliko glupa kao nemačka, francuska ili poljska.

Objavljeno u Društvo
Utorak, 19 Maj 2020 12:47

Endi Vorhol - Zlatna Merilin Monro

Nakon iznenadne smrti Merilin Monro od prekomerne doze tableta za spavanje u avgustu 1962. godine, njen život, karijera i tragedija postali su opsesija širom sveta. Najpoznatiji član američkog pop-art pokreta Endi Vorhol, očaran slavom i popularnom kulturom, dobio je njenu crno-belu fotografiju iz filma Nijagara režisera Henrija Hataveja iz 1953. godine i iskoristio je za stvaranje serije slika kojom odaje počast Merilin kao filmskoj zvezdi i seks simbolu koji je zaokupljao maštu Amerikanaca. Na slici iz 1962. godine Zlatna Merilin Monro stvara ikonu od njenog lika. Danas se ova slika nalazi u Muzeju moderne umetnosti u Njujorku.

Objavljeno u Paleta
Ponedeljak, 18 Maj 2020 10:19

Zauvek Merilin

Džinovska statua Merilin Monro Zauvek Merilin koju je dizajnirao vajar Sjuard Džonson predstavlja jednu od njenih najpoznatijih slika, uzetu iz filma Bilija Vajldera Sedam godina vernosti snimljenog 1955. godine. Postavljena je 2011. godine u Čikagu i preseljena u Palm Springs maja 2012. godine gde je izlagana do 2014. godine. Nakon izlaganja na mnogim lokacijama u Sjedinjenim Američkim Državama i u Australiji biće transportovana brodom u Zemlju skulpture u Nju Džersiju 2020. godine.

Objavljeno u Razglednica
Četvrtak, 14 Maj 2020 10:23

Zaboravljeni

Meksički crno-beli film Zaboravljeni (Los Olvidados) Luis Bunjuel je snimio 1950. godine po romanu Milosrđe Benita Peresa Galdosa. Film je u tradiciji socijalnog realizma, mada sadrži i elemente nadrealizma prisutne u većini Bunjuelovih filmova. Ovaj film je Bunjuel prvi put prikazao u Parizu za svoje stare prijatelje nadrealiste u istom bioskopu gde je bio premijerno prikazan film Zlatno doba dvadeset godina ranije. Na Kanskom festivalu 1951. godine film je dobio Veliku nagradu za režiju, a danas se smatra jednim od klasika meksičke i svetske kinematografije.

Objavljeno u Društvo
Nedelja, 03 Maj 2020 10:37

Anđeo uništenja

Nadrealistički meksički crno-beli film Anđeo uništenja (El ángel exterminador) snimljen 1962. godine smatra se jednim od najuspešnijih i najpoznatijih ostvarenja španskog režisera Luisa Bunjuela. Ovaj film predstavlja kombinaciju nadrealizma, crnog humora i društvene satire na račun buržoazije. Karakterističnim jednostavnim stilom Bunjuel analizira društvo kroz prizmu iracionalnog i istovremeno stvara gorke i mračne slike rituala građanskog visokog društva.

Objavljeno u Društvo

"Film Svetlosti pozornice" (Limelight), napisao je Čaplin u knjizi Moja autobiografija, "zahtevao je osamnaest meseci priprema." Sećanje ga je varalo. Zapravo, od dana kada je zvanično počeo da diktira tekst Sveta pozornice, 13. septembra 1948. godine, pa do početka snimanja u studiju novembra 1951. prošlo je više od tri godine. Kada je u pitanju vreme rada na delu Svet pozornice, ovaj period duži je od trajanja sveoukupnog stvaralačkog postupka za film Svetlosti velegrada (City lights) koji se smatra njegovim najzahtevnijim i vremenski najdužim projektom.

Objavljeno u Društvo

Pogledajmo Leonardov portret "Mlada žena sa hermelinom", platno koje sam iskoristio u Ogledalu za scenu očevog kratkog susreta sa decom kada dolazi kući na odsustvo.

Objavljeno u Paleta
Strana 1 od 3
Vi ste ovde: Home Društvo Prikazivanje članaka po tagu film